biedula


biedula
biedula {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IIa {{/stl_8}}{{stl_7}}'o człowieku biednym, skrzywdzonym, budzącym współczucie, litość (zwłaszcza o kobiecie) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Nogę złamała, biedula, a tu sesja się zbliża. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • biedula — ż I, DCMs. biedulali; lm D. biedulaul «z politowaniem, ze współczuciem o człowieku biednym, nieszczęśliwym, godnym współczucia, zwłaszcza o kobiecie» …   Słownik języka polskiego

  • biedulka — ż III, CMs. biedulkalce; lm D. biedulkalek zdr. od biedula …   Słownik języka polskiego